Kreeg via de post een uitnodiging voor de feestelijke opening van Chill- en Rapruimte op het Operaplein op 5 juli. Vanavond viel me de levendigheid die ik hoorde op het plein ineens op. Ik keek naar buiten. De ruimte was al open en toen ik via het raam naar buiten bleef kijken zag ik zoveel levendigheid en speelsheid op het plein dat ik er blij van werd. Op een gegeven moment pakte ik mijn gitaar en een plantje dat ik kocht voor iemand waar ik morgen naartoe ga en stapje naar buiten. Een beetje vreemde blikken toen ik binnenkwam en wat rondkeek. Al snel kwam de organisatrice (;-), erg hè, ben nu haar naam alweer vergeten) op me af en stele zich voor. Ze vroeg of ik hier woonde en leek verbaasd over het feit dat ik even kwam kijken. Ze had toch meer gehoord dat de bewoners rond het Operaplein niet zo betrokken zijn bij de buurt en de jeugd. In mijn geval ben ik met mijn hart zeer betrokken maar woorden of daden komen er niet zo niet van. Toch vond ze het leuk dat ik belangstelling had en ontving mijn gelukwensen met de opening van harte. Tegen de wand zaten veel jongeren achter videospelletjes en Internet en het was een levendige boel. Ik stelde voor om wat te spelen en er werd om instemming gevraagd. Even later zat ik op de grond te spelen, Dophins Cry van Live. Na afloop van het nummer en toen ik wegging ontving ik een daverend applaus en ik kon niet anders dan een buiging maken en bedanken vanuit mijn hart.